Yrða

mannlaus

lýsingarorðmann-laus
sem enginn maður er í
húsið var mannlaust þegar hún kom heim
ég gekk um mannlausar göturnar
Samstæður
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
mannlaus
mannlaus
mannlaust
Þf.
mannlausan
mannlausa
mannlaust
Þgf.
mannlausum
mannlausri
mannlausu
Ef.
mannlauss
mannlausrar
mannlauss
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
mannlausari
mannlausari
mannlausara
Þf.
mannlausari
mannlausari
mannlausara
Þgf.
mannlausari
mannlausari
mannlausara
Ef.
mannlausari
mannlausari
mannlausara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
mannlausastur
mannlausust
mannlausast
Þf.
mannlausastan
mannlausasta
mannlausast
Þgf.
mannlausustum
mannlausastri
mannlausustu
Ef.
mannlausasts
mannlausastrar
mannlausasts