Yrða

mannmargur

lýsingarorðmann-margur
fjölmennur, sem hefur margt manna
mannmargt heimili
Orðasvið og samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
mannmargur
mannmörg
mannmargt
Þf.
mannmargan
mannmarga
mannmargt
Þgf.
mannmörgum
mannmargri
mannmörgu
Ef.
mannmargs
mannmargrar
mannmargs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
mannfleiri
mannfleiri
mannfleira
Þf.
mannfleiri
mannfleiri
mannfleira
Þgf.
mannfleiri
mannfleiri
mannfleira
Ef.
mannfleiri
mannfleiri
mannfleira
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
mannflestur
mannflest
mannflest
Þf.
mannflestan
mannflesta
mannflest
Þgf.
mannflestum
mannflestri
mannflestu
Ef.
mannflests
mannflestrar
mannflests