mastur
nafnorðhvorugkyn
1
lóðrétt stöng á skipi sem heldur uppi segli, siglutré
2
burðarvirki háspennulínu, háspennumastur
Samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
mastur
mastrið
Þf.
mastur
mastrið
Þgf.
mastri
mastrinu
Ef.
masturs
mastursins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
möstur
möstrin
Þf.
möstur
möstrin
Þgf.
möstrum
möstrunum
Ef.
mastra
mastranna