Yrða

merkja

sagnorð þolfall
1
setja merki eða auðkenni (á e-ð)
nemendurnir eru látnir merkja stílabækurnar sínar
hún bjó til sultu og merkti krukkurnar
merkja við <nöfnin>
hann merkti við þá þátttakendur sem voru komnir
2
hafa vissa merkingu, þýða (e-ð)
hvað merkir þetta orðalag?
orðið 'funi' merkir eldur
3
vel að merkja
takið eftir, athuga ber
→ sjá: merktur lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
merki
merkti
önnur persóna
merkir
merktir
þriðja persóna
merkir
merkti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
merki
merkti
önnur persóna
merkir
merktir
þriðja persóna
merki
merkti
nafnháttur
merkja
sagnbót
merkt
lýsingarháttur nútíðar
merkjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
merk
merktu
merkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
merkirðu
merktirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
merkirðu
merktirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
merktur
merkt
merkt
þolfall
merktan
merkta
merkt
þágufall
merktum
merktri
merktu
eignarfall
merkts
merktrar
merkts