merkja
sagnorðþolfall
1
setja merki eða auðkenni (á e-ð)
nemendurnir eru látnir merkja stílabækurnar sínar
hún bjó til sultu og merkti krukkurnar
merkja við <nöfnin>
hann merkti við þá þátttakendur sem voru komnir
2
hafa vissa merkingu, þýða (e-ð)
hvað merkir þetta orðalag?
orðið 'funi' merkir eldur
3
vel að merkja
takið eftir, athuga ber
→ sjá: merktur lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
merki
merkti
2.p.
merkir
merktir
3.p.
merkir
merkti
Nútíð
Þátíð
1.p.
merkjum
merktum
2.p.
merkið
merktuð
3.p.
merkja
merktu
Nútíð
Þátíð
1.p.
merkist
merktist
2.p.
merkist
merktist
3.p.
merkist
merktist
Nútíð
Þátíð
1.p.
merkjumst
merktumst
2.p.
merkist
merktust
3.p.
merkjast
merktust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
merki
merkti
2.p.
merkir
merktir
3.p.
merki
merkti
Nútíð
Þátíð
1.p.
merkjum
merktum
2.p.
merkið
merktuð
3.p.
merki
merktu
Nútíð
Þátíð
1.p.
merkist
merktist
2.p.
merkist
merktist
3.p.
merkist
merktist
Nútíð
Þátíð
1.p.
merkjumst
merktumst
2.p.
merkist
merktust
3.p.
merkist
merktust
Nh.
merkja
Sagnb.
merkt
Lh. nt.
merkjandi
Nh.
merkjast
Sagnb.
merkst
Lh. nt.
merkjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
merk
merktu
merkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
merkirðu
merktirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
merkiði
merktuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
merkirðu
merktirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
merkiði
merktuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
merkistu
merktistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
merkistu
merktistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
merktur
merkt
merkt
Þf.
merktan
merkta
merkt
Þgf.
merktum
merktri
merktu
Ef.
merkts
merktrar
merkts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
merktir
merktar
merkt
Þf.
merkta
merktar
merkt
Þgf.
merktum
merktum
merktum
Ef.
merktra
merktra
merktra