Yrða

merkur

lýsingarorð
1
sem á skilið sérstaka athygli, merkilegur
merkur fundur frá víkingaöld er til sýnis
handritið er merk heimild um fyrri tíð
2
persóna
sem nýtur mikils álits
amma var merk kona og berdreymin
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
virðing
ágæti
mikilvægi
Samstæður
Orðasambönd
  • merkur staður
  • vera merkur
  • vera merkur maður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
merkur
merk
merkt
Þf.
merkan
merka
merkt
Þgf.
merkum
merkri
merku
Ef.
merks
merkrar
merks
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
merkari
merkari
merkara
Þf.
merkari
merkari
merkara
Þgf.
merkari
merkari
merkara
Ef.
merkari
merkari
merkara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
merkastur
merkust
merkast
Þf.
merkastan
merkasta
merkast
Þgf.
merkustum
merkastri
merkustu
Ef.
merkasts
merkastrar
merkasts