Yrða

mið2

nafnorðhvorugkyn
1
miðhluti, miðja
vera í miðið
hann er í miðið af þremur bræðrum
2
sigti á byssu
taka mið af <aðstæðum>
miða við aðstæður, meta hluti út frá aðstæðum
→ sjá: mið1 nohk
Orðasvið og samstæður
markmið
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
mið
miðið
Þf.
mið
miðið
Þgf.
miði
miðinu
Ef.
miðs
miðsins