Yrða

minnka

sagnorð
1
þolfall
gera (e-ð) minna, draga úr (e-u)
minnka <neysluna>
minnka við sig (húsnæðið)
2
verða minna
<framleiðslan> minnkar
sala á fasteignum minnkaði um 20% í fyrra
frostið hefur minnkað frá því í morgun
mælingar sýna að jökullinn hefur minnkað
liðinu okkar tókst að minnka muninn í seinni hálfleik
→ sjá: minnkandi lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
minnka
minnkaði
önnur persóna
minnkar
minnkaðir
þriðja persóna
minnkar
minnkaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
minnki
minnkaði
önnur persóna
minnkir
minnkaðir
þriðja persóna
minnki
minnkaði
nafnháttur
minnka
sagnbót
minnkað
lýsingarháttur nútíðar
minnkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
minnka
minnkaðu
minnkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
minnkarðu
minnkaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
minnkirðu
minnkaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
minnkaður
minnkuð
minnkað
þolfall
minnkaðan
minnkaða
minnkað
þágufall
minnkuðum
minnkaðri
minnkuðu
eignarfall
minnkaðs
minnkaðrar
minnkaðs