minnka
sagnorð
1
þolfall
gera (e-ð) minna, draga úr (e-u)
minnka <neysluna>
minnka við sig (húsnæðið)
2
verða minna
<framleiðslan> minnkar
sala á fasteignum minnkaði um 20% í fyrra
frostið hefur minnkað frá því í morgun
mælingar sýna að jökullinn hefur minnkað
liðinu okkar tókst að minnka muninn í seinni hálfleik
→ sjá: minnkandi lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
minnka
minnkaði
2.p.
minnkar
minnkaðir
3.p.
minnkar
minnkaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
minnkum
minnkuðum
2.p.
minnkið
minnkuðuð
3.p.
minnka
minnkuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
minnkast
minnkaðist
2.p.
minnkast
minnkaðist
3.p.
minnkast
minnkaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
minnkumst
minnkuðumst
2.p.
minnkist
minnkuðust
3.p.
minnkast
minnkuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
minnki
minnkaði
2.p.
minnkir
minnkaðir
3.p.
minnki
minnkaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
minnkum
minnkuðum
2.p.
minnkið
minnkuðuð
3.p.
minnki
minnkuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
minnkist
minnkaðist
2.p.
minnkist
minnkaðist
3.p.
minnkist
minnkaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
minnkumst
minnkuðumst
2.p.
minnkist
minnkuðust
3.p.
minnkist
minnkuðust
Nh.
minnka
Sagnb.
minnkað
Lh. nt.
minnkandi
Nh.
minnkast
Sagnb.
minnkast
Lh. nt.
minnkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
minnka
minnkaðu
minnkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
minnkarðu
minnkaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
minnkiði
minnkuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
minnkirðu
minnkaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
minnkiði
minnkuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
minnkastu
minnkaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
minnkistu
minnkaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
minnkaður
minnkuð
minnkað
Þf.
minnkaðan
minnkaða
minnkað
Þgf.
minnkuðum
minnkaðri
minnkuðu
Ef.
minnkaðs
minnkaðrar
minnkaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
minnkaðir
minnkaðar
minnkuð
Þf.
minnkaða
minnkaðar
minnkuð
Þgf.
minnkuðum
minnkuðum
minnkuðum
Ef.
minnkaðra
minnkaðra
minnkaðra