misbeita
sagnorðmis-beitaþágufall
fara illa með, misnota (einkum vald eða aðstöðu)
ráðherrann var gagnrýndur fyrir að misbeita valdi sínu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
misbeiti
misbeitti
2.p.
misbeitir
misbeittir
3.p.
misbeitir
misbeitti
Nútíð
Þátíð
1.p.
misbeitum
misbeittum
2.p.
misbeitið
misbeittuð
3.p.
misbeita
misbeittu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
misbeiti
misbeitti
2.p.
misbeitir
misbeittir
3.p.
misbeiti
misbeitti
Nútíð
Þátíð
1.p.
misbeitum
misbeittum
2.p.
misbeitið
misbeittuð
3.p.
misbeiti
misbeittu
Nh.
misbeita
Sagnb.
misbeitt
Lh. nt.
misbeitandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
misbeit
misbeittu
misbeitið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
misbeitirðu
misbeittirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
misbeitiði
misbeittuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
misbeitirðu
misbeittirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
misbeitiði
misbeittuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
misbeittur
misbeitt
misbeitt
Þf.
misbeittan
misbeitta
misbeitt
Þgf.
misbeittum
misbeittri
misbeittu
Ef.
misbeitts
misbeittrar
misbeitts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
misbeittir
misbeittar
misbeitt
Þf.
misbeitta
misbeittar
misbeitt
Þgf.
misbeittum
misbeittum
misbeittum
Ef.
misbeittra
misbeittra
misbeittra