monta
sagnorð þolfall
gera mikið úr sjálfum sér eða verkum sínum, hrósa sjálfum sér
ég verð að monta mig aðeins af nýju tölvunni minni
hann montaði sig af því að hafa misst 20 kíló
við montum okkur ekkert af þessum góða árangri
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
monta
montaði
önnur persóna
montar
montaðir
þriðja persóna
montar
montaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
montum
montuðum
önnur persóna
montið
montuðuð
þriðja persóna
monta
montuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
montast
montaðist
önnur persóna
montast
montaðist
þriðja persóna
montast
montaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
montumst
montuðumst
önnur persóna
montist
montuðust
þriðja persóna
montast
montuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
monti
montaði
önnur persóna
montir
montaðir
þriðja persóna
monti
montaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
montum
montuðum
önnur persóna
montið
montuðuð
þriðja persóna
monti
montuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
montist
montaðist
önnur persóna
montist
montaðist
þriðja persóna
montist
montaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
montumst
montuðumst
önnur persóna
montist
montuðust
þriðja persóna
montist
montuðust
nafnháttur
monta
sagnbót
montað
lýsingarháttur nútíðar
montandi
nafnháttur
montast
sagnbót
montast
lýsingarháttur nútíðar
montandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
monta
montaðu
montið
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
—
montastu
montist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
montarðu
montaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
montiði
montuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
montirðu
montaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
montiði
montuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
montastu
montaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
montistu
montaðistu