mynstur
nafnorðhvorugkyn
1
mynd til skrauts, gjarnan síendurtekin
peysa með mynstri
2
samfellt kerfi sem sýnir endurtekningu, vanahegðun
samskipti þeirra eru föst í sama mynstrinu
→ sjá: munstur nohk
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
mynstur
mynstrið
Þf.
mynstur
mynstrið
Þgf.
mynstri
mynstrinu
Ef.
mynsturs
mynstursins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
mynstur
mynstrin
Þf.
mynstur
mynstrin
Þgf.
mynstrum
mynstrunum
Ef.
mynstra
mynstranna