Yrða

munstur

nafnorðhvorugkyn
1
mynd til skrauts, gjarnan síendurtekin
dúkur með fallegu munstri
2
samfellt kerfi sem sýnir endurtekningu, vanahegðun
samband þeirra eru fast í gömlu munstri
→ sjá: mynstur nohk
Samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
munstur
munstrið
Þf.
munstur
munstrið
Þgf.
munstri
munstrinu
Ef.
munsturs
munstursins