Yrða

náttúra

nafnorðkvenkyn
1
lífríki og landslag, einkum það sem er ósnortið af manninum
hin fjölbreytta náttúra landsins
blómin vaxa villt í náttúrunni
móðir náttúra
<þessu er þannig háttað> frá náttúrunnar hendi
2
eðli, eiginleiki
segulsteinn hefur þá náttúru að hann dregur að sér járn
3
kynhvöt
er hann búinn að missa náttúruna?
Orðasvið og samstæður
eðli
eiginleiki
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
náttúra
náttúran
Þf.
náttúru
náttúruna
Þgf.
náttúru
náttúrunni
Ef.
náttúru
náttúrunnar