Yrða

næra

sagnorð þolfall
gefa (e-m) næringu
næra <sig> á <kjöti>
kindin nærir lömb sín á mjólk
þau nærðu sig á allskonar ávöxtum
→ sjá: nærandi lýsingarorð, nærast sagnorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • næra andann
  • næra sálina
  • næra sig
  • næra sig af handbjörg sinni
  • næra sig á handbjörg sinni
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
næri
nærði
önnur persóna
nærir
nærðir
þriðja persóna
nærir
nærði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
næri
nærði
önnur persóna
nærir
nærðir
þriðja persóna
næri
nærði
nafnháttur
næra
sagnbót
nært
lýsingarháttur nútíðar
nærandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
nær
nærðu
nærið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
nærirðu
nærðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
nærirðu
nærðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
nærður
nærð
nært
þolfall
nærðan
nærða
nært
þágufall
nærðum
nærðri
nærðu
eignarfall
nærðs
nærðrar
nærðs