Yrða

neita

sagnorð
1
þágufall
segja nei við (e-u)
ég neita þessu algerlega
hann neitaði því að hafa skemmt bílinn
neita að <borga>
hann neitaði að ræða málið
svara <spurningunni> neitandi
2
þágufall
synja (e-m e-s)
neita <henni> um <lán>
stofnunin neitaði honum um aðgang að skjölunum
neita sér um <ný föt>
við erum blönk og verðum að neita okkur um margt
→ sjá: neitandi lo
Orðasvið og samstæður
neitun
höfnun
Samstæður
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
neita
neitaði
2.p.
neitar
neitaðir
3.p.
neitar
neitaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
neiti
neitaði
2.p.
neitir
neitaðir
3.p.
neiti
neitaði
Nh.
neita
Sagnb.
neitað
Lh. nt.
neitandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
neita
neitaðu
neitið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
neitarðu
neitaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
neitirðu
neitaðirðu