Yrða

höfnun

nafnorðkvenkyn
það að hafna e-u, afneita e-u, neitun
hann sótti um styrk en fékk höfnun
hann upplifði höfnun móður sinnar í æsku
Orðasvið og samstæður
höfnun
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
höfnun
höfnunin
Þf.
höfnun
höfnunina
Þgf.
höfnun
höfnuninni
Ef.
höfnunar
höfnunarinnar