Yrða

orna

sagnorðþágufall
hlýja (sér)
hann ornaði sér við eldinn
við ornum okkur við gamlar minningar
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
orna
ornaði
2.p.
ornar
ornaðir
3.p.
ornar
ornaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
orni
ornaði
2.p.
ornir
ornaðir
3.p.
orni
ornaði
Nh.
orna
Sagnb.
ornað
Lh. nt.
ornandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
orna
ornaðu
ornið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ornarðu
ornaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ornirðu
ornaðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ornar
ornaði
2.p.
ornar
ornaði
3.p.
ornar
ornaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
orni
ornaði
2.p.
orni
ornaði
3.p.
orni
ornaði
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
ornar
ornaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
orni
ornaði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ornaður
ornuð
ornað
Þf.
ornaðan
ornaða
ornað
Þgf.
ornuðum
ornaðri
ornuðu
Ef.
ornaðs
ornaðrar
ornaðs