Yrða

orna

sagnorð þágufall
hlýja (sér)
hann ornaði sér við eldinn
við ornum okkur við gamlar minningar
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
orna
ornaði
önnur persóna
ornar
ornaðir
þriðja persóna
ornar
ornaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
orni
ornaði
önnur persóna
ornir
ornaðir
þriðja persóna
orni
ornaði
nafnháttur
orna
sagnbót
ornað
lýsingarháttur nútíðar
ornandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
orna
ornaðu
ornið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ornarðu
ornaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ornirðu
ornaðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ornar
ornaði
önnur persóna
ornar
ornaði
þriðja persóna
ornar
ornaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
orni
ornaði
önnur persóna
orni
ornaði
þriðja persóna
orni
ornaði
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
ornar
ornaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
orni
ornaði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ornaður
ornuð
ornað
þolfall
ornaðan
ornaða
ornað
þágufall
ornuðum
ornaðri
ornuðu
eignarfall
ornaðs
ornaðrar
ornaðs