orsaka
sagnorðor-sakaþolfall
vera orsökin, valdur að (e-u), valda (e-u)
tvær djúpar lægðir orsökuðu óveðrið
áhyggjur geta orsakað magasár
→ sjá: orsakast so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
orsaka
orsakaði
2.p.
orsakar
orsakaðir
3.p.
orsakar
orsakaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
orsökum
orsökuðum
2.p.
orsakið
orsökuðuð
3.p.
orsaka
orsökuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
orsakast
orsakaðist
2.p.
orsakast
orsakaðist
3.p.
orsakast
orsakaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
orsökumst
orsökuðumst
2.p.
orsakist
orsökuðust
3.p.
orsakast
orsökuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
orsaki
orsakaði
2.p.
orsakir
orsakaðir
3.p.
orsaki
orsakaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
orsökum
orsökuðum
2.p.
orsakið
orsökuðuð
3.p.
orsaki
orsökuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
orsakist
orsakaðist
2.p.
orsakist
orsakaðist
3.p.
orsakist
orsakaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
orsökumst
orsökuðumst
2.p.
orsakist
orsökuðust
3.p.
orsakist
orsökuðust
Nh.
orsaka
Sagnb.
orsakað
Lh. nt.
orsakandi
Nh.
orsakast
Sagnb.
orsakast
Lh. nt.
orsakandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
orsaka
orsakaðu
orsakið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
orsakarðu
orsakaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
orsakiði
orsökuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
orsakirðu
orsakaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
orsakiði
orsökuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
orsakastu
orsakaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
orsakistu
orsakaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
orsakaður
orsökuð
orsakað
Þf.
orsakaðan
orsakaða
orsakað
Þgf.
orsökuðum
orsakaðri
orsökuðu
Ef.
orsakaðs
orsakaðrar
orsakaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
orsakaðir
orsakaðar
orsökuð
Þf.
orsakaða
orsakaðar
orsökuð
Þgf.
orsökuðum
orsökuðum
orsökuðum
Ef.
orsakaðra
orsakaðra
orsakaðra