ota
sagnorð þágufall
1
beina (e-u) (að e-m)
þjófurinn otaði hnífi að manninum
2
ota sér fram
trana sér fram, láta á sér bera
hann reynir aldrei að ota sér fram þrátt fyrir góða hæfileika
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ota
otaði
önnur persóna
otar
otaðir
þriðja persóna
otar
otaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
otum
otuðum
önnur persóna
otið
otuðuð
þriðja persóna
ota
otuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
otast
otaðist
önnur persóna
otast
otaðist
þriðja persóna
otast
otaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
otumst
otuðumst
önnur persóna
otist
otuðust
þriðja persóna
otast
otuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
oti
otaði
önnur persóna
otir
otaðir
þriðja persóna
oti
otaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
otum
otuðum
önnur persóna
otið
otuðuð
þriðja persóna
oti
otuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
otist
otaðist
önnur persóna
otist
otaðist
þriðja persóna
otist
otaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
otumst
otuðumst
önnur persóna
otist
otuðust
þriðja persóna
otist
otuðust
nafnháttur
ota
sagnbót
otað
lýsingarháttur nútíðar
otandi
nafnháttur
otast
sagnbót
otast
lýsingarháttur nútíðar
otandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
ota
otaðu
otið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
otarðu
otaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
otiði
otuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
otirðu
otaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
otiði
otuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
otastu
otaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
otistu
otaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
otaður
otuð
otað
þolfall
otaðan
otaða
otað
þágufall
otuðum
otaðri
otuðu
eignarfall
otaðs
otaðrar
otaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
otaðir
otaðar
otuð
þolfall
otaða
otaðar
otuð
þágufall
otuðum
otuðum
otuðum
eignarfall
otaðra
otaðra
otaðra