parkera
sagnorð þágufall
óformlegt
leggja (bíl) í stæði
ég parkeraði bílnum í hliðargötu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
parkera
parkeraði
önnur persóna
parkerar
parkeraðir
þriðja persóna
parkerar
parkeraði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
parkerum
parkeruðum
önnur persóna
parkerið
parkeruðuð
þriðja persóna
parkera
parkeruðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
parkeri
parkeraði
önnur persóna
parkerir
parkeraðir
þriðja persóna
parkeri
parkeraði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
parkerum
parkeruðum
önnur persóna
parkerið
parkeruðuð
þriðja persóna
parkeri
parkeruðu
nafnháttur
parkera
sagnbót
parkerað
lýsingarháttur nútíðar
parkerandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
parkera
parkeraðu
parkerið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
parkerarðu
parkeraðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
parkeriði
parkeruðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
parkerirðu
parkeraðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
parkeriði
parkeruðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
parkeraður
parkeruð
parkerað
þolfall
parkeraðan
parkeraða
parkerað
þágufall
parkeruðum
parkeraðri
parkeruðu
eignarfall
parkeraðs
parkeraðrar
parkeraðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
parkeraðir
parkeraðar
parkeruð
þolfall
parkeraða
parkeraðar
parkeruð
þágufall
parkeruðum
parkeruðum
parkeruðum
eignarfall
parkeraðra
parkeraðra
parkeraðra