Yrða

ráðleggja

sagnorð ráð-leggja þágufall/þolfall
segja (e-m) hvað best sé að gera, gefa (e-m) ráð
læknirinn ráðlagði mér langa hvíld
hún ráðlagði okkur að tala við lögfræðing
honum var ráðlagt að hætta að reykja
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ráðlegg
ráðlagði
önnur persóna
ráðleggur
ráðlagðir
þriðja persóna
ráðleggur
ráðlagði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ráðleggi
ráðlegði
önnur persóna
ráðleggir
ráðlegðir
þriðja persóna
ráðleggi
ráðlegði
nafnháttur
ráðleggja
sagnbót
ráðlagt
lýsingarháttur nútíðar
ráðleggjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
ráðlegg
ráðleggðu
ráðleggið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ráðleggurðu
ráðlagðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ráðleggirðu
ráðlegðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ráðlagður
ráðlögð
ráðlagt
þolfall
ráðlagðan
ráðlagða
ráðlagt
þágufall
ráðlögðum
ráðlagðri
ráðlögðu
eignarfall
ráðlagðs
ráðlagðrar
ráðlagðs