ráðleggja
sagnorðráð-leggjaþágufall/þolfall
segja (e-m) hvað best sé að gera, gefa (e-m) ráð
læknirinn ráðlagði mér langa hvíld
hún ráðlagði okkur að tala við lögfræðing
honum var ráðlagt að hætta að reykja
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ráðlegg
ráðlagði
2.p.
ráðleggur
ráðlagðir
3.p.
ráðleggur
ráðlagði
Nútíð
Þátíð
1.p.
ráðleggjum
ráðlögðum
2.p.
ráðleggið
ráðlögðuð
3.p.
ráðleggja
ráðlögðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
ráðleggst
ráðlagðist
2.p.
ráðleggst
ráðlagðist
3.p.
ráðleggst
ráðlagðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
ráðleggjumst
ráðlögðumst
2.p.
ráðleggist
ráðlögðust
3.p.
ráðleggjast
ráðlögðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ráðleggi
ráðlegði
2.p.
ráðleggir
ráðlegðir
3.p.
ráðleggi
ráðlegði
Nútíð
Þátíð
1.p.
ráðleggjum
ráðlegðum
2.p.
ráðleggið
ráðlegðuð
3.p.
ráðleggi
ráðlegðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
ráðleggist
ráðlegðist
2.p.
ráðleggist
ráðlegðist
3.p.
ráðleggist
ráðlegðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
ráðleggjumst
ráðlegðumst
2.p.
ráðleggist
ráðlegðust
3.p.
ráðleggist
ráðlegðust
Nh.
ráðleggja
Sagnb.
ráðlagt
Lh. nt.
ráðleggjandi
Nh.
ráðleggjast
Sagnb.
ráðlagst
Lh. nt.
ráðleggjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
ráðlegg
ráðleggðu
ráðleggið
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
—
ráðleggstu
ráðleggist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ráðleggurðu
ráðlagðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
ráðleggiði
ráðlögðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ráðleggirðu
ráðlegðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
ráðleggiði
ráðlegðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ráðlagður
ráðlögð
ráðlagt
Þf.
ráðlagðan
ráðlagða
ráðlagt
Þgf.
ráðlögðum
ráðlagðri
ráðlögðu
Ef.
ráðlagðs
ráðlagðrar
ráðlagðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ráðlagðir
ráðlagðar
ráðlögð
Þf.
ráðlagða
ráðlagðar
ráðlögð
Þgf.
ráðlögðum
ráðlögðum
ráðlögðum
Ef.
ráðlagðra
ráðlagðra
ráðlagðra