Yrða

ráðunautur

nafnorðkarlkynráðu-nautur
1
sá eða sú sem leiðbeinir og gefur ráð
2
starfsmaður bændasamtaka sem leiðbeinir bændum um tiltekin efni
Orðasvið og samstæður
ráðgjöf
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
ráðunautur
ráðunauturinn
Þf.
ráðunaut
ráðunautinn
Þgf.
ráðunautráðunauti
ráðunautnumráðunautinum
Ef.
ráðunautarráðunauts
ráðunautarinsráðunautsins