ræðumaður
nafnorðkarlkynræðu-maður
sá eða sú sem heldur ræðu
Orðasvið og samstæður
ræða
ræðumennska
- ræðumennska
- , ræðuskörungur
- , ræðusnillingur
- , ræðuaðferð
- , ræðuflutningur
- , ræðugarpur
mælska
Samstæður
- áróðursmaður
- , auglýsingamaður
- , ritsnillingur
- , lýðskrumari
- , heiðursgestur
- , upplesari
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
ræðumaður
ræðumaðurinn
Þf.
ræðumann
ræðumanninn
Þgf.
ræðumanni
ræðumanninum
Ef.
ræðumanns
ræðumannsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
ræðumenn
ræðumennirnir
Þf.
ræðumenn
ræðumennina
Þgf.
ræðumönnum
ræðumönnunum
Ef.
ræðumanna
ræðumannanna