Yrða

ræfill

nafnorð karlkyn
1
ómerkilegur maður, ónytjungur
hún tók saman við algjöran ræfil
2
oftast með greini
lætur í ljós vorkunnsemi við e-n sem á bágt: vesalingurinn, auminginn
hann er búinn að eiga mjög erfitt, ræfillinn
3
mjög slitinn hlutur
sófinn er orðið hálfgerður ræfill
Orðasvið og samstæður
dugleysi
eymd / vesöld
heilsubrestur / heilsuleysi
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
ræfill
ræfillinn
þolfall
ræfil
ræfilinn
þágufall
ræfli
ræflinum
eignarfall
ræfils
ræfilsins