Yrða

ræfill

nafnorðkarlkyn
1
ómerkilegur maður, ónytjungur
hún tók saman við algjöran ræfil
2
oftast með greini
lætur í ljós vorkunnsemi við e-n sem á bágt: vesalingurinn, auminginn
hann er búinn að eiga mjög erfitt, ræfillinn
3
mjög slitinn hlutur
sófinn er orðið hálfgerður ræfill
Orðasvið og samstæður
dugleysi
eymd / vesöld
heilsubrestur / heilsuleysi
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
ræfill
ræfillinn
Þf.
ræfil
ræfilinn
Þgf.
ræfli
ræflinum
Ef.
ræfils
ræfilsins