Yrða

réttur1

nafnorðkarlkyn
1
lögfræði
dómstóll
draga <hana> fyrir rétt
höfða mál gegn henni
stefna <honum> fyrir rétt
höfða mál gegn honum
2
réttindi, það að hafa heimild til e-s
áskilja sér rétt til <þess að breyta textanum>
gera fyrirvara um að maður hafi leyfi til e-s
eiga rétt á <skýringum>
eiga heimtingu á að fá að vita um málavexti
fyrirgera rétti sínum
koma með orðum og/eða gerðum í veg fyrir að maður megi e-ð
hafa rétt til að <sitja þarna>
mega sitja þarna
leita réttar síns
lögfræði
fara með mál sitt til lögmanns eða fyrir dómstól
vera í rétti
hafa forgang samkvæmt umferðarreglum
<þessi gagnrýni> á rétt á sér
gagnrýnin er réttmæt, sanngjörn
Orðasvið og samstæður
réttindi
matur
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
réttur
rétturinn
Þf.
rétt
réttinn
Þgf.
rétti
réttinum
Ef.
réttar
réttarins