réttur1
nafnorð karlkyn
1
lögfræði
dómstóll
draga <hana> fyrir rétt
höfða mál gegn henni
stefna <honum> fyrir rétt
höfða mál gegn honum
2
réttindi, það að hafa heimild til e-s
áskilja sér rétt til <þess að breyta textanum>
gera fyrirvara um að maður hafi leyfi til e-s
eiga rétt á <skýringum>
eiga heimtingu á að fá að vita um málavexti
fyrirgera rétti sínum
koma með orðum og/eða gerðum í veg fyrir að maður megi e-ð
hafa rétt til að <sitja þarna>
mega sitja þarna
leita réttar síns
lögfræði
fara með mál sitt til lögmanns eða fyrir dómstól
vera í rétti
hafa forgang samkvæmt umferðarreglum
<þessi gagnrýni> á rétt á sér
gagnrýnin er réttmæt, sanngjörn
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
réttur
rétturinn
þolfall
rétt
réttinn
þágufall
rétti
réttinum
eignarfall
réttar
réttarins
Fleirtala
fleirtala með greini
nefnifall
réttir
réttirnir
þolfall
rétti
réttina
þágufall
réttum
réttunum
eignarfall
rétta
réttanna