skylda
nafnorðkvenkyn
1
kvöð sem e-r rækir því samviska hans eða viðmið samfélagsins krefjast þess
það er skylda okkar að hjálpa þeim sem minna mega sín
bregðast skyldu sinni
eiga skyldum að gegna <við félagið>
gera skyldu sína
<mér> ber skylda til að <segja frá þessu>
2
skyldunám í skóla
hún kláraði skylduna en fór svo að vinna
skattar og skyldur
opinber gjöld og skattar
<mér> rennur blóðið til skyldunnar
mér er málið skylt og því læt ég mig það varða
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
skylda
Samstæður
Orðasambönd
- bregðast skyldu sinni
- gegna skyldu sinni
- gera skyldu sína
- gera það sem skyldan býður
- vinna sína skyldu
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
skylda
skyldan
Þf.
skyldu
skylduna
Þgf.
skyldu
skyldunni
Ef.
skyldu
skyldunnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
skyldur
skyldurnar
Þf.
skyldur
skyldurnar
Þgf.
skyldum
skyldunum
Ef.
skyldna
skyldnanna