Yrða

ríða1

sagnorðþágufall
1
fara um á hesti
hún reið fallegum hesti
mennirnir riðu upp með ánni
ríða út
fara í útreiðartúr (til gamans)
2
<þetta> ríður <honum> að fullu
þetta gerir út af við hann
áfallið reið fyrirtækinu að fullu
3
gróft
hafa kynmök
4
ríða +á
ríða á vaðið
hafa frumkvæðið
hún reið á vaðið og bar upp fyrstu spurninguna
það ríður á <þessu>
þetta er mjög mikilvægt
það ríður á því að vanda ritgerðina
nú reið á að mæta tímanlega
5
ríða +yfir
dynja yfir, koma yfir (e-ð)
jarðskjálftinn reið yfir klukkan tvö
öldurnar riðu yfir bátinn
→ sjá: ríðandi lo
Orðasvið og orðasambönd
kynmök / samfarir
Orðasambönd
  • að ríða háhest
  • að ríða háhesti
  • að ríða staurum
  • að ríða til páfans
  • láta höggið ríða
  • nú ríður um þverbak
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ríð
reið
2.p.
ríður
reiðst
3.p.
ríður
reið
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ríði
riði
2.p.
ríðir
riðir
3.p.
ríði
riði
Nh.
ríða
Sagnb.
riðið
Lh. nt.
ríðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
ríð
ríddu
ríðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ríðurðu
reiðstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ríðirðu
riðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
riðinn
riðin
riðið
Þf.
riðinn
riðna
riðið
Þgf.
riðnum
riðinni
riðnu
Ef.
riðins
riðinnar
riðins