Yrða

rífa

sagnorð þolfall
1
láta (e-ð) fara í sundur
hún reif sendibréfið í sundur
hann datt og reif buxurnar
2
brjóta niður (hús)
húsið var rifið fyrir tíu árum
3
taka harkalega, hrifsa (e-ð)
hún reif dagblaðið af mér
þau rifu niður gömlu gardínurnar
4
rífa kjaft
svara fyrir sig með frekju og illyrðum
5
rífa + í
rífa <matinn> í sig
éta matinn græðgislega
kötturinn rífur fuglinn í sig
6
rífa + upp
rífa upp <pakkann>
opna pakkann
börnin rifu upp jólapakkana sína
ég reif upp bréfið og las það
7
rífa + út
<grænmetið> er rifið út
það selst hratt og vel
miðar á tónleikana voru rifnir út
→ sjá: rifinn lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ríf
reif
önnur persóna
rífur
reifst
þriðja persóna
rífur
reif
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
rífi
rifi
önnur persóna
rífir
rifir
þriðja persóna
rífi
rifi
nafnháttur
rífa
sagnbót
rifið
lýsingarháttur nútíðar
rífandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
ríf
rífðu
rífið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
rífurðu
reifstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
rífirðu
rifirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
rifinn
rifin
rifið
þolfall
rifinn
rifna
rifið
þágufall
rifnum
rifinni
rifnu
eignarfall
rifins
rifinnar
rifins