Yrða

rífa

sagnorðþolfall
1
láta (e-ð) fara í sundur
hún reif sendibréfið í sundur
hann datt og reif buxurnar
2
brjóta niður (hús)
húsið var rifið fyrir tíu árum
3
taka harkalega, hrifsa (e-ð)
hún reif dagblaðið af mér
þau rifu niður gömlu gardínurnar
4
rífa kjaft
svara fyrir sig með frekju og illyrðum
5
rífa + í
rífa <matinn> í sig
éta matinn græðgislega
kötturinn rífur fuglinn í sig
6
rífa + upp
rífa upp <pakkann>
opna pakkann
börnin rifu upp jólapakkana sína
ég reif upp bréfið og las það
7
rífa + út
<grænmetið> er rifið út
það selst hratt og vel
miðar á tónleikana voru rifnir út
→ sjá: rifinn lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ríf
reif
2.p.
rífur
reifst
3.p.
rífur
reif
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
rífi
rifi
2.p.
rífir
rifir
3.p.
rífi
rifi
Nh.
rífa
Sagnb.
rifið
Lh. nt.
rífandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
ríf
rífðu
rífið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
rífurðu
reifstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
rífirðu
rifirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
rifinn
rifin
rifið
Þf.
rifinn
rifna
rifið
Þgf.
rifnum
rifinni
rifnu
Ef.
rifins
rifinnar
rifins