rót
nafnorðkvenkyn
1
sá hluti plöntu sem er niðri í moldinni
tréð hefur djúpar rætur
<plantan> skýtur rótum
<tréð> festir rætur
2
upptök, upphaf, undirstaða
rót vandans liggur í gölluðum lögum
<þessi tilgáta> á rót sína/rætur að rekja til <gamalla frásagna>
<endurskoða reksturinn> frá rótum
3
hársrót, skeggrót
skeggið er svart í rótina
4
málfræði
stafakjarni sem er grunneining orðs (án beygingarendinga)
5
stærðfræði
tala x sem segir hversu oft þarf að margfalda tölu y með sjálfri sér til að fá út z
þriðja rótin af 64 er 4
6
tölvur
efsta lagið í lagskiptu skráakerfi sem aðrar efnisskrár greinast út frá
festa ekki rætur <í borginni>
una sér ekki til lengdar í borginni
<kristin trú> stendur djúpum rótum
kristin trú er rótgróin, föst í sessi
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
rót
rótin
Þf.
rót
rótina
Þgf.
rót
rótinni
Ef.
rótar
rótarinnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
rætur
ræturnar
Þf.
rætur
ræturnar
Þgf.
rótum
rótunum
Ef.
róta
rótanna