rask
nafnorðhvorugkyn
það að trufla e-ð, koma ólagi á það
það varð rask á högum fólks þegar búðinni var lokað
við raskið í túninu komu í ljós merkar fornminjar
Orðasvið og samstæður
breyting
Samstæður
- truflun
- , ónæði
- , das
- , rusk
- , sjónmengun
- , slor
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
rask
raskið
Þf.
rask
raskið
Þgf.
raski
raskinu
Ef.
rasks
rasksins