rökstyðja
sagnorð rök-styðja þolfall
færa rök að (e-u), styðja (e-ð) með rökum
getur þú rökstutt fullyrðingu þína?
→ sjá: rökstuddur lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
rökstyð
rökstuddi
önnur persóna
rökstyður
rökstuddir
þriðja persóna
rökstyður
rökstuddi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
rökstyðjum
rökstuddum
önnur persóna
rökstyðjið
rökstudduð
þriðja persóna
rökstyðja
rökstuddu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
rökstyðji
rökstyddi
önnur persóna
rökstyðjir
rökstyddir
þriðja persóna
rökstyðji
rökstyddi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
rökstyðjum
rökstyddum
önnur persóna
rökstyðjið
rökstydduð
þriðja persóna
rökstyðji
rökstyddu
nafnháttur
rökstyðja
sagnbót
rökstutt
lýsingarháttur nútíðar
rökstyðjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
rökstyð
rökstyddu
rökstyðjið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
rökstyðurðu
rökstuddirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
rökstyðjiði
rökstudduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
rökstyðjirðu
rökstyddirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
rökstyðjiði
rökstydduði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
rökstuddur
rökstudd
rökstutt
þolfall
rökstuddan
rökstudda
rökstutt
þágufall
rökstuddum
rökstuddri
rökstuddu
eignarfall
rökstudds
rökstuddrar
rökstudds
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
rökstuddir
rökstuddar
rökstudd
þolfall
rökstudda
rökstuddar
rökstudd
þágufall
rökstuddum
rökstuddum
rökstuddum
eignarfall
rökstuddra
rökstuddra
rökstuddra