rúma
sagnorðþolfall
hafa rúm, pláss (fyrir e-ð)
skápurinn rúmaði ekki lengur öll fötin hennar
tjaldið okkar rúmar fjóra
→ sjá: rúmast so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
rúma
rúmaði
2.p.
rúmar
rúmaðir
3.p.
rúmar
rúmaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
rúmum
rúmuðum
2.p.
rúmið
rúmuðuð
3.p.
rúma
rúmuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
rúmast
rúmaðist
2.p.
rúmast
rúmaðist
3.p.
rúmast
rúmaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
rúmumst
rúmuðumst
2.p.
rúmist
rúmuðust
3.p.
rúmast
rúmuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
rúmi
rúmaði
2.p.
rúmir
rúmaðir
3.p.
rúmi
rúmaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
rúmum
rúmuðum
2.p.
rúmið
rúmuðuð
3.p.
rúmi
rúmuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
rúmist
rúmaðist
2.p.
rúmist
rúmaðist
3.p.
rúmist
rúmaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
rúmumst
rúmuðumst
2.p.
rúmist
rúmuðust
3.p.
rúmist
rúmuðust
Nh.
rúma
Sagnb.
rúmað
Lh. nt.
rúmandi
Nh.
rúmast
Sagnb.
rúmast
Lh. nt.
rúmandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
rúma
rúmaðu
rúmið
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
rúmaður
rúmuð
rúmað
Þf.
rúmaðan
rúmaða
rúmað
Þgf.
rúmuðum
rúmaðri
rúmuðu
Ef.
rúmaðs
rúmaðrar
rúmaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
rúmaðir
rúmaðar
rúmuð
Þf.
rúmaða
rúmaðar
rúmuð
Þgf.
rúmuðum
rúmuðum
rúmuðum
Ef.
rúmaðra
rúmaðra
rúmaðra