rauf
nafnorðkvenkyn
mjótt og langt op eða djúp rák
hún setti mynt í raufina á sjálfsalanum
skerið raufar í kjötið og setjið hvítlaukinn þar í
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
rauf
raufin
Þf.
rauf
raufina
Þgf.
rauf
raufinni
Ef.
raufar
raufarinnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
raufar
raufarnar
Þf.
raufar
raufarnar
Þgf.
raufum
raufunum
Ef.
raufa
raufanna