Yrða

raun

nafnorðkvenkyn
1
angur, armæða
rekja raunir sínar
það er raun að <sjá hvernig henni líður>
2
það sem reynt er, reynsla, reynd
komast að raun um að <sjórinn er ískaldur>
raunin hefur orðið sú að <allir vilja nýja kaffið>
<þekkja aðstæður> af eigin raun
<hér geta orðið mikil flóð> eins og raun ber vitni
<þessi aðferð> hefur gefið góða raun
<þetta er þannig> í raun og veru
<leita ráða hjá honum> þegar í raunir/raunirnar rekur
... þegar erfiðleikar steðja að
Orðasvið og samstæður
raunir / mæða
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
raun
raunin
Þf.
raun
raunina
Þgf.
raun
rauninni
Ef.
raunar
raunarinnar