refsa
sagnorð þágufall
láta (e-n) gjalda fyrir afbrot eða yfirsjón
hún refsaði drengnum með því að fjarlægja leikfangið
í sumum löndum er mönnum refsað fyrir rangar skoðanir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
refsa
refsaði
önnur persóna
refsar
refsaðir
þriðja persóna
refsar
refsaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
refsum
refsuðum
önnur persóna
refsið
refsuðuð
þriðja persóna
refsa
refsuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
refsast
refsaðist
önnur persóna
refsast
refsaðist
þriðja persóna
refsast
refsaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
refsumst
refsuðumst
önnur persóna
refsist
refsuðust
þriðja persóna
refsast
refsuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
refsi
refsaði
önnur persóna
refsir
refsaðir
þriðja persóna
refsi
refsaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
refsum
refsuðum
önnur persóna
refsið
refsuðuð
þriðja persóna
refsi
refsuðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
refsist
refsaðist
önnur persóna
refsist
refsaðist
þriðja persóna
refsist
refsaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
refsumst
refsuðumst
önnur persóna
refsist
refsuðust
þriðja persóna
refsist
refsuðust
nafnháttur
refsa
sagnbót
refsað
lýsingarháttur nútíðar
refsandi
nafnháttur
refsast
sagnbót
refsast
lýsingarháttur nútíðar
refsandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
refsa
refsaðu
refsið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
refsarðu
refsaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
refsiði
refsuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
refsirðu
refsaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
refsiði
refsuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
refsastu
refsaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
refsistu
refsaðistu