Yrða

reið

nafnorðkvenkyn
1
það að ríða, sitja á baki reiðskjóta
2
heiti rúnar sem táknar r-hljóð í rúnastafrófi
Orðasvið og samstæður
reið
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
reið
reiðin
Þf.
reið
reiðina
Þgf.
reið
reiðinni
Ef.
reiðar
reiðarinnar