Yrða

reykja

sagnorð
1
þolfall
anda að sér tóbaksreyk, t.d. úr brennandi vindlingi
reykja <vindil>
hún reykir á hverjum degi
2
þolfall
láta reyk leika um (fisk eða kjöt)
reykja <silung>
→ sjá: reyktur lo
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
reykingar
Samstæður
Orðasambönd
  • hætta að reykja
  • reykja eins og fantur
  • reykja eins og reykháfur
  • reykja eins og skorsteinn
  • reykja eins og strompur
  • reykja sig í rot
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
reyki
reykti
2.p.
reykir
reyktir
3.p.
reykir
reykti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
reyki
reykti
2.p.
reykir
reyktir
3.p.
reyki
reykti
Nh.
reykja
Sagnb.
reykt
Lh. nt.
reykjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
reyk
reyktu
reykið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
reykirðu
reyktirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
reykirðu
reyktirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
reyktur
reykt
reykt
Þf.
reyktan
reykta
reykt
Þgf.
reyktum
reyktri
reyktu
Ef.
reykts
reyktrar
reykts