Yrða

reykja

sagnorð
1
þolfall
anda að sér tóbaksreyk, t.d. úr brennandi vindlingi
reykja <vindil>
hún reykir á hverjum degi
2
þolfall
láta reyk leika um (fisk eða kjöt)
reykja <silung>
→ sjá: reyktur lýsingarorð
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
reykingar
Samstæður
Orðasambönd
  • hætta að reykja
  • reykja eins og fantur
  • reykja eins og reykháfur
  • reykja eins og skorsteinn
  • reykja eins og strompur
  • reykja sig í rot
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
reyki
reykti
önnur persóna
reykir
reyktir
þriðja persóna
reykir
reykti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
reyki
reykti
önnur persóna
reykir
reyktir
þriðja persóna
reyki
reykti
nafnháttur
reykja
sagnbót
reykt
lýsingarháttur nútíðar
reykjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
reyk
reyktu
reykið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
reykirðu
reyktirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
reykirðu
reyktirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
reyktur
reykt
reykt
þolfall
reyktan
reykta
reykt
þágufall
reyktum
reyktri
reyktu
eignarfall
reykts
reyktrar
reykts