reynd
nafnorðkvenkyn
það sem hefur reynst vera svona, veruleiki
<þetta getur orðið erfitt> í reynd
reyndin er sú að <verkið tók tólf ár>
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
reynd
reyndin
Þf.
reynd
reyndina
Þgf.
reynd
reyndinni
Ef.
reyndar
reyndarinnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
reyndir
reyndirnar
Þf.
reyndir
reyndirnar
Þgf.
reyndum
reyndunum
Ef.
reynda
reyndanna