Yrða

reyra

sagnorð þolfall
binda (e-ð) fast
hann reyrði beltið fastar að sér
spýturnar eru reyrðar saman með snæri
Orðasambönd
Orðasambönd
  • reyra sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
reyri
reyrði
önnur persóna
reyrir
reyrðir
þriðja persóna
reyrir
reyrði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
reyri
reyrði
önnur persóna
reyrir
reyrðir
þriðja persóna
reyri
reyrði
nafnháttur
reyra
sagnbót
reyrt
lýsingarháttur nútíðar
reyrandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
reyr
reyrðu
reyrið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
reyrirðu
reyrðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
reyrirðu
reyrðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
reyrður
reyrð
reyrt
þolfall
reyrðan
reyrða
reyrt
þágufall
reyrðum
reyrðri
reyrðu
eignarfall
reyrðs
reyrðrar
reyrðs