sár
lýsingarorð
1
með sár á líkamanum
hundarnir voru sárir eftir áflogin
2
sársaukafullur
hann var með sára verki í maganum
hún hefur valdið föður sínum sárum vonbrigðum
3
tilfinningalega aumur, gramur eða bitur
ertu ennþá sár af því að ég sagði að þú værir feitur?
vera sár út í <hana>
→ sjá: sárt lo
Orðasvið og samstæður
sárindi / beiskja
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sár
sár
sárt
Þf.
sáran
sára
sárt
Þgf.
sárum
sárri
sáru
Ef.
sárs
sárrar
sárs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sárir
sárar
sár
Þf.
sára
sárar
sár
Þgf.
sárum
sárum
sárum
Ef.
sárra
sárra
sárra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sári
sára
sára
Þf.
sára
sáru
sára
Þgf.
sára
sáru
sára
Ef.
sára
sáru
sára
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sáru
sáru
sáru
Þf.
sáru
sáru
sáru
Þgf.
sáru
sáru
sáru
Ef.
sáru
sáru
sáru
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sárari
sárari
sárara
Þf.
sárari
sárari
sárara
Þgf.
sárari
sárari
sárara
Ef.
sárari
sárari
sárara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sárari
sárari
sárari
Þf.
sárari
sárari
sárari
Þgf.
sárari
sárari
sárari
Ef.
sárari
sárari
sárari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sárastur
sárust
sárast
Þf.
sárastan
sárasta
sárast
Þgf.
sárustum
sárastri
sárustu
Ef.
sárasts
sárastrar
sárasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sárastir
sárastar
sárust
Þf.
sárasta
sárastar
sárust
Þgf.
sárustum
sárustum
sárustum
Ef.
sárastra
sárastra
sárastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sárasti
sárasta
sárasta
Þf.
sárasta
sárustu
sárasta
Þgf.
sárasta
sárustu
sárasta
Ef.
sárasta
sárustu
sárasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sárustu
sárustu
sárustu
Þf.
sárustu
sárustu
sárustu
Þgf.
sárustu
sárustu
sárustu
Ef.
sárustu
sárustu
sárustu