sárgrætilegur
lýsingarorðsár-grætilegur
sem veldur hryggð, sorglegur
allt þetta mál er sárgrætilegt
það er sárgrætilegt að <sjá eyðilegginguna>
Orðasvið og samstæður
leiði
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sárgrætilegur
sárgrætileg
sárgrætilegt
Þf.
sárgrætilegan
sárgrætilega
sárgrætilegt
Þgf.
sárgrætilegum
sárgrætilegri
sárgrætilegu
Ef.
sárgrætilegs
sárgrætilegrar
sárgrætilegs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sárgrætilegir
sárgrætilegar
sárgrætileg
Þf.
sárgrætilega
sárgrætilegar
sárgrætileg
Þgf.
sárgrætilegum
sárgrætilegum
sárgrætilegum
Ef.
sárgrætilegra
sárgrætilegra
sárgrætilegra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sárgrætilegi
sárgrætilega
sárgrætilega
Þf.
sárgrætilega
sárgrætilegu
sárgrætilega
Þgf.
sárgrætilega
sárgrætilegu
sárgrætilega
Ef.
sárgrætilega
sárgrætilegu
sárgrætilega
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sárgrætilegu
sárgrætilegu
sárgrætilegu
Þf.
sárgrætilegu
sárgrætilegu
sárgrætilegu
Þgf.
sárgrætilegu
sárgrætilegu
sárgrætilegu
Ef.
sárgrætilegu
sárgrætilegu
sárgrætilegu