Yrða

sérsauma

sagnorð sér-sauma þolfall
sauma (e-ð) sérstaklega (t.d. eftir pöntun)
hann lætur alltaf sérsauma á sig jakkaföt
brúðarkjóllinn var sérsaumaður á hana
→ sjá: sérsaumaður lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sérsauma
sérsaumaði
önnur persóna
sérsaumar
sérsaumaðir
þriðja persóna
sérsaumar
sérsaumaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sérsaumi
sérsaumaði
önnur persóna
sérsaumir
sérsaumaðir
þriðja persóna
sérsaumi
sérsaumaði
nafnháttur
sérsauma
sagnbót
sérsaumað
lýsingarháttur nútíðar
sérsaumandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
sérsauma
sérsaumaðu
sérsaumið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sérsaumarðu
sérsaumaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sérsaumirðu
sérsaumaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sérsaumaður
sérsaumuð
sérsaumað
þolfall
sérsaumaðan
sérsaumaða
sérsaumað
þágufall
sérsaumuðum
sérsaumaðri
sérsaumuðu
eignarfall
sérsaumaðs
sérsaumaðrar
sérsaumaðs