sérsauma
sagnorðsér-saumaþolfall
sauma (e-ð) sérstaklega (t.d. eftir pöntun)
hann lætur alltaf sérsauma á sig jakkaföt
brúðarkjóllinn var sérsaumaður á hana
→ sjá: sérsaumaður lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sérsauma
sérsaumaði
2.p.
sérsaumar
sérsaumaðir
3.p.
sérsaumar
sérsaumaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
sérsaumum
sérsaumuðum
2.p.
sérsaumið
sérsaumuðuð
3.p.
sérsauma
sérsaumuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sérsaumi
sérsaumaði
2.p.
sérsaumir
sérsaumaðir
3.p.
sérsaumi
sérsaumaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
sérsaumum
sérsaumuðum
2.p.
sérsaumið
sérsaumuðuð
3.p.
sérsaumi
sérsaumuðu
Nh.
sérsauma
Sagnb.
sérsaumað
Lh. nt.
sérsaumandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
sérsauma
sérsaumaðu
sérsaumið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sérsaumarðu
sérsaumaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sérsaumiði
sérsaumuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sérsaumirðu
sérsaumaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sérsaumiði
sérsaumuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sérsaumaður
sérsaumuð
sérsaumað
Þf.
sérsaumaðan
sérsaumaða
sérsaumað
Þgf.
sérsaumuðum
sérsaumaðri
sérsaumuðu
Ef.
sérsaumaðs
sérsaumaðrar
sérsaumaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sérsaumaðir
sérsaumaðar
sérsaumuð
Þf.
sérsaumaða
sérsaumaðar
sérsaumuð
Þgf.
sérsaumuðum
sérsaumuðum
sérsaumuðum
Ef.
sérsaumaðra
sérsaumaðra
sérsaumaðra