sólunda
sagnorðþágufall
eyða (peningum) í vitleysu, sóa (e-u)
hún sólundaði arfinum á einu ári
hann hefur sólundað hæfileikum sínum
Orðasambönd
Orðasambönd
- sólunda lífi sínu
- sólunda tímanum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sólunda
sólundaði
2.p.
sólundar
sólundaðir
3.p.
sólundar
sólundaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
sólundum
sólunduðum
2.p.
sólundið
sólunduðuð
3.p.
sólunda
sólunduðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
sólundast
sólundaðist
2.p.
sólundast
sólundaðist
3.p.
sólundast
sólundaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sólundumst
sólunduðumst
2.p.
sólundist
sólunduðust
3.p.
sólundast
sólunduðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sólundi
sólundaði
2.p.
sólundir
sólundaðir
3.p.
sólundi
sólundaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
sólundum
sólunduðum
2.p.
sólundið
sólunduðuð
3.p.
sólundi
sólunduðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
sólundist
sólundaðist
2.p.
sólundist
sólundaðist
3.p.
sólundist
sólundaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sólundumst
sólunduðumst
2.p.
sólundist
sólunduðust
3.p.
sólundist
sólunduðust
Nh.
sólunda
Sagnb.
sólundað
Lh. nt.
sólundandi
Nh.
sólundast
Sagnb.
sólundast
Lh. nt.
sólundandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
sólunda
sólundaðu
sólundið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sólundarðu
sólundaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sólundiði
sólunduðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sólundirðu
sólundaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sólundiði
sólunduðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sólundastu
sólundaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sólundistu
sólundaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sólundaður
sólunduð
sólundað
Þf.
sólundaðan
sólundaða
sólundað
Þgf.
sólunduðum
sólundaðri
sólunduðu
Ef.
sólundaðs
sólundaðrar
sólundaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sólundaðir
sólundaðar
sólunduð
Þf.
sólundaða
sólundaðar
sólunduð
Þgf.
sólunduðum
sólunduðum
sólunduðum
Ef.
sólundaðra
sólundaðra
sólundaðra