sóma
sagnorðþágufall
vera samboðinn, viðeigandi, hæfa (e-m)
þessi dónalega framkoma sómir honum ekki
sóma sér <vel>
vera viðeigandi, flottur
píanóið sómir sér vel við vegginn
forsetinn sómdi sér vel í konungsveislunni
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sómi
sómdi
2.p.
sómir
sómdir
3.p.
sómir
sómdi
Nútíð
Þátíð
1.p.
sómum
sómdum
2.p.
sómið
sómduð
3.p.
sóma
sómdu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sómi
sómdi
2.p.
sómir
sómdir
3.p.
sómi
sómdi
Nútíð
Þátíð
1.p.
sómum
sómdum
2.p.
sómið
sómduð
3.p.
sómi
sómdu
Nh.
sóma
Sagnb.
sómt
Lh. nt.
sómandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
sóm
sómdu
sómið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sómirðu
sómdirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sómiði
sómduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sómirðu
sómdirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sómiði
sómduði
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sómir
sómdi
2.p.
sómir
sómdi
3.p.
sómir
sómdi
Nútíð
Þátíð
1.p.
sómir
sómdi
2.p.
sómir
sómdi
3.p.
sómir
sómdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sómi
sómdi
2.p.
sómi
sómdi
3.p.
sómi
sómdi
Nútíð
Þátíð
1.p.
sómi
sómdi
2.p.
sómi
sómdi
3.p.
sómi
sómdi