Yrða

sóma

sagnorð þágufall
vera samboðinn, viðeigandi, hæfa (e-m)
þessi dónalega framkoma sómir honum ekki
sóma sér <vel>
vera viðeigandi, flottur
píanóið sómir sér vel við vegginn
forsetinn sómdi sér vel í konungsveislunni
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sómi
sómdi
önnur persóna
sómir
sómdir
þriðja persóna
sómir
sómdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sómi
sómdi
önnur persóna
sómir
sómdir
þriðja persóna
sómi
sómdi
nafnháttur
sóma
sagnbót
sómt
lýsingarháttur nútíðar
sómandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
sóm
sómdu
sómið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sómirðu
sómdirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sómirðu
sómdirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sómir
sómdi
önnur persóna
sómir
sómdi
þriðja persóna
sómir
sómdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sómi
sómdi
önnur persóna
sómi
sómdi
þriðja persóna
sómi
sómdi