súrna
sagnorð
1
verða súr
<mjólkin> súrnar
2
þágufall<honum> súrnar í augum (af reyknum)
hann svíður í augun (af völdum reyks)
Orðasambönd
Orðasambönd
- súrna á svipinn
- súrna í skapi
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
súrna
súrnaði
2.p.
súrnar
súrnaðir
3.p.
súrnar
súrnaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
súrnum
súrnuðum
2.p.
súrnið
súrnuðuð
3.p.
súrna
súrnuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
súrni
súrnaði
2.p.
súrnir
súrnaðir
3.p.
súrni
súrnaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
súrnum
súrnuðum
2.p.
súrnið
súrnuðuð
3.p.
súrni
súrnuðu
Nh.
súrna
Sagnb.
súrnað
Lh. nt.
súrnandi
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
súrnarðu
súrnaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
súrniði
súrnuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
súrnirðu
súrnaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
súrniði
súrnuðuði
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
súrnar
súrnaði
2.p.
súrnar
súrnaði
3.p.
súrnar
súrnaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
súrnar
súrnaði
2.p.
súrnar
súrnaði
3.p.
súrnar
súrnaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
súrni
súrnaði
2.p.
súrni
súrnaði
3.p.
súrni
súrnaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
súrni
súrnaði
2.p.
súrni
súrnaði
3.p.
súrni
súrnaði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
súrnaður
súrnuð
súrnað
Þf.
súrnaðan
súrnaða
súrnað
Þgf.
súrnuðum
súrnaðri
súrnuðu
Ef.
súrnaðs
súrnaðrar
súrnaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
súrnaðir
súrnaðar
súrnuð
Þf.
súrnaða
súrnaðar
súrnuð
Þgf.
súrnuðum
súrnuðum
súrnuðum
Ef.
súrnaðra
súrnaðra
súrnaðra