Yrða

súrna

sagnorð
1
verða súr
<mjólkin> súrnar
2
þágufall<honum> súrnar í augum (af reyknum)
hann svíður í augun (af völdum reyks)
Orðasambönd
Orðasambönd
  • súrna á svipinn
  • súrna í skapi
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
súrna
súrnaði
önnur persóna
súrnar
súrnaðir
þriðja persóna
súrnar
súrnaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
súrni
súrnaði
önnur persóna
súrnir
súrnaðir
þriðja persóna
súrni
súrnaði
nafnháttur
súrna
sagnbót
súrnað
lýsingarháttur nútíðar
súrnandi
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
súrnarðu
súrnaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
súrnirðu
súrnaðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
súrnar
súrnaði
önnur persóna
súrnar
súrnaði
þriðja persóna
súrnar
súrnaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
súrni
súrnaði
önnur persóna
súrni
súrnaði
þriðja persóna
súrni
súrnaði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
súrnaður
súrnuð
súrnað
þolfall
súrnaðan
súrnaða
súrnað
þágufall
súrnuðum
súrnaðri
súrnuðu
eignarfall
súrnaðs
súrnaðrar
súrnaðs