svala
sagnorð þágufall
slökkva þorsta (eða aðra þörf) (e-s)
svala þorstanum
þær svöluðu þorstanum í læknum
svala forvitninni
svala fýsnum sínum
fá útrás fyrir kynferðislosta sinn
→ sjá: svalandi lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
- svala geði sínu
- svala sér
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
svala
svalaði
önnur persóna
svalar
svalaðir
þriðja persóna
svalar
svalaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
svölum
svöluðum
önnur persóna
svalið
svöluðuð
þriðja persóna
svala
svöluðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
svali
svalaði
önnur persóna
svalir
svalaðir
þriðja persóna
svali
svalaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
svölum
svöluðum
önnur persóna
svalið
svöluðuð
þriðja persóna
svali
svöluðu
nafnháttur
svala
sagnbót
svalað
lýsingarháttur nútíðar
svalandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
svala
svalaðu
svalið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
svalarðu
svalaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
svaliði
svöluðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
svalirðu
svalaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
svaliði
svöluðuði
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
svalar
svalaði
önnur persóna
svalar
svalaði
þriðja persóna
svalar
svalaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
svalar
svalaði
önnur persóna
svalar
svalaði
þriðja persóna
svalar
svalaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
svali
svalaði
önnur persóna
svali
svalaði
þriðja persóna
svali
svalaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
svali
svalaði
önnur persóna
svali
svalaði
þriðja persóna
svali
svalaði
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
svalar
svalaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
svali
svalaði