Yrða

saka

sagnorð
1
ásaka (e-n), segja að e-r hafi gert e-ð
saka <hana> um <þjófnað>
hún sakaði strákinn um að hafa brotið rúðuna
2
þolfall
með spurningu eða neitun
verða fyrir meiðslum, skemmdum
<engan> sakaði <í árekstrinum>
það sakar ekki að <spyrja hana>
það er alveg óhætt að ...
→ sjá: sakast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
saka
sakaði
önnur persóna
sakar
sakaðir
þriðja persóna
sakar
sakaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
saki
sakaði
önnur persóna
sakir
sakaðir
þriðja persóna
saki
sakaði
nafnháttur
saka
sagnbót
sakað
lýsingarháttur nútíðar
sakandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
saka
sakaðu
sakið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sakarðu
sakaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sakirðu
sakaðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sakar
sakaði
önnur persóna
sakar
sakaði
þriðja persóna
sakar
sakaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
saki
sakaði
önnur persóna
saki
sakaði
þriðja persóna
saki
sakaði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sakaður
sökuð
sakað
þolfall
sakaðan
sakaða
sakað
þágufall
sökuðum
sakaðri
sökuðu
eignarfall
sakaðs
sakaðrar
sakaðs