Yrða

saka

sagnorð
1
ásaka (e-n), segja að e-r hafi gert e-ð
saka <hana> um <þjófnað>
hún sakaði strákinn um að hafa brotið rúðuna
2
þolfall
með spurningu eða neitun
verða fyrir meiðslum, skemmdum
<engan> sakaði <í árekstrinum>
það sakar ekki að <spyrja hana>
það er alveg óhætt að ...
→ sjá: sakast so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
saka
sakaði
2.p.
sakar
sakaðir
3.p.
sakar
sakaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
saki
sakaði
2.p.
sakir
sakaðir
3.p.
saki
sakaði
Nh.
saka
Sagnb.
sakað
Lh. nt.
sakandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
saka
sakaðu
sakið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sakarðu
sakaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sakirðu
sakaðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sakar
sakaði
2.p.
sakar
sakaði
3.p.
sakar
sakaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
saki
sakaði
2.p.
saki
sakaði
3.p.
saki
sakaði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sakaður
sökuð
sakað
Þf.
sakaðan
sakaða
sakað
Þgf.
sökuðum
sakaðri
sökuðu
Ef.
sakaðs
sakaðrar
sakaðs