Yrða

samhæfður

lýsingarorðsam-hæfðurlhþt
1
stilltur saman, samræmdur
samhæfðar lögregluaðgerðir
2
sem vinnur á líkan hátt og annar búnaður, þannig t.d. að ein tegund tækis getur notað forrit sem gert er fyrir aðra tegund
→ sjá: samhæfa so
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
samhæfður
samhæfð
samhæft
Þf.
samhæfðan
samhæfða
samhæft
Þgf.
samhæfðum
samhæfðri
samhæfðu
Ef.
samhæfðs
samhæfðrar
samhæfðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
samhæfðari
samhæfðari
samhæfðara
Þf.
samhæfðari
samhæfðari
samhæfðara
Þgf.
samhæfðari
samhæfðari
samhæfðara
Ef.
samhæfðari
samhæfðari
samhæfðara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
samhæfðastur
samhæfðust
samhæfðast
Þf.
samhæfðastan
samhæfðasta
samhæfðast
Þgf.
samhæfðustum
samhæfðastri
samhæfðustu
Ef.
samhæfðasts
samhæfðastrar
samhæfðasts