sanda
sagnorð þolfall
bera sand á e-ð, t.d. götur og gangstíga í hálku
það er búið að sanda gangstéttirnar
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sanda
sandaði
önnur persóna
sandar
sandaðir
þriðja persóna
sandar
sandaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
söndum
sönduðum
önnur persóna
sandið
sönduðuð
þriðja persóna
sanda
sönduðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sandi
sandaði
önnur persóna
sandir
sandaðir
þriðja persóna
sandi
sandaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
söndum
sönduðum
önnur persóna
sandið
sönduðuð
þriðja persóna
sandi
sönduðu
nafnháttur
sanda
sagnbót
sandað
lýsingarháttur nútíðar
sandandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
sanda
sandaðu
sandið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sandarðu
sandaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sandiði
sönduðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sandirðu
sandaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sandiði
sönduðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sandaður
sönduð
sandað
þolfall
sandaðan
sandaða
sandað
þágufall
sönduðum
sandaðri
sönduðu
eignarfall
sandaðs
sandaðrar
sandaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sandaðir
sandaðar
sönduð
þolfall
sandaða
sandaðar
sönduð
þágufall
sönduðum
sönduðum
sönduðum
eignarfall
sandaðra
sandaðra
sandaðra