Yrða

semja

sagnorð
1
þolfall
setja saman, skrifa (texta)
hún semur stundum smásögur
hann var ungur þegar hann samdi leikritið
hún er að reyna að semja ritgerðina
2
gera með sér samning, samkomulag
ríkisstjórnir landanna eru búnar að semja
forlagið hefur samið við rithöfundinn um útgáfu
þeir sömdu um skiptingu ágóðans
3
þágufall
koma vel saman, hafa með sér gott samkomulag
systkinunum semur ágætlega
mér hefur aldrei samið við yfirmanninn
4
semja sig að <háttum innfæddra>
laga sig að háttum þeirra
við sömdum okkur fljótt að þessum nýja stað
→ sjá: semjast sagnorð, saminn lýsingarorð
Orðasvið
samningur
samning
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sem
samdi
önnur persóna
semur
samdir
þriðja persóna
semur
samdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
semji
semdi
önnur persóna
semjir
semdir
þriðja persóna
semji
semdi
nafnháttur
semja
sagnbót
samið
lýsingarháttur nútíðar
semjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
sem
semdu
semjið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
semurðu
samdirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
semjirðu
semdirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
semur
samdi
önnur persóna
semur
samdi
þriðja persóna
semur
samdi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
semji
semdi
önnur persóna
semji
semdi
þriðja persóna
semji
semdi
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
saminn
samin
samið
þolfall
saminn
samda
samið
þágufall
sömdum
saminni
sömdu
eignarfall
samins
saminnar
samins