siga
sagnorðþágufall
hvetja (hund) til áhlaups
hún sigaði hundinum á innbrotsþjófinn
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
siga
sigaði
2.p.
sigar
sigaðir
3.p.
sigar
sigaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
sigum
siguðum
2.p.
sigið
siguðuð
3.p.
siga
siguðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
sigast
sigaðist
2.p.
sigast
sigaðist
3.p.
sigast
sigaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sigumst
siguðumst
2.p.
sigist
siguðust
3.p.
sigast
siguðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
sigi
sigaði
2.p.
sigir
sigaðir
3.p.
sigi
sigaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
sigum
siguðum
2.p.
sigið
siguðuð
3.p.
sigi
siguðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
sigist
sigaðist
2.p.
sigist
sigaðist
3.p.
sigist
sigaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
sigumst
siguðumst
2.p.
sigist
siguðust
3.p.
sigist
siguðust
Nh.
siga
Sagnb.
sigað
Lh. nt.
sigandi
Nh.
sigast
Sagnb.
sigast
Lh. nt.
sigandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
siga
sigaðu
sigið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sigarðu
sigaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sigiði
siguðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sigirðu
sigaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
sigiði
siguðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sigastu
sigaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
sigistu
sigaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sigaður
siguð
sigað
Þf.
sigaðan
sigaða
sigað
Þgf.
siguðum
sigaðri
siguðu
Ef.
sigaðs
sigaðrar
sigaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
sigaðir
sigaðar
siguð
Þf.
sigaða
sigaðar
siguð
Þgf.
siguðum
siguðum
siguðum
Ef.
sigaðra
sigaðra
sigaðra