siga
sagnorð þágufall
hvetja (hund) til áhlaups
hún sigaði hundinum á innbrotsþjófinn
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
siga
sigaði
önnur persóna
sigar
sigaðir
þriðja persóna
sigar
sigaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sigum
siguðum
önnur persóna
sigið
siguðuð
þriðja persóna
siga
siguðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sigast
sigaðist
önnur persóna
sigast
sigaðist
þriðja persóna
sigast
sigaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sigumst
siguðumst
önnur persóna
sigist
siguðust
þriðja persóna
sigast
siguðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sigi
sigaði
önnur persóna
sigir
sigaðir
þriðja persóna
sigi
sigaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sigum
siguðum
önnur persóna
sigið
siguðuð
þriðja persóna
sigi
siguðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sigist
sigaðist
önnur persóna
sigist
sigaðist
þriðja persóna
sigist
sigaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
sigumst
siguðumst
önnur persóna
sigist
siguðust
þriðja persóna
sigist
siguðust
nafnháttur
siga
sagnbót
sigað
lýsingarháttur nútíðar
sigandi
nafnháttur
sigast
sagnbót
sigast
lýsingarháttur nútíðar
sigandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
siga
sigaðu
sigið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sigarðu
sigaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sigiði
siguðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sigirðu
sigaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sigiði
siguðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sigastu
sigaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
sigistu
sigaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sigaður
siguð
sigað
þolfall
sigaðan
sigaða
sigað
þágufall
siguðum
sigaðri
siguðu
eignarfall
sigaðs
sigaðrar
sigaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
sigaðir
sigaðar
siguð
þolfall
sigaða
sigaðar
siguð
þágufall
siguðum
siguðum
siguðum
eignarfall
sigaðra
sigaðra
sigaðra